Απόσπασμα από το βιβλίο

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ,
του Γεωργίου Γεωργαλά,

εκδ. Ερώδιος, Θεσσαλονίκη 2004



«Παραιτήσεις» Αρχιεπισκόπων Αμερικής

Στην Εκκλησία των Ορθοδόξων της Αμερικής, ο Βαρθολομαίος εξηνάγκασε σε παραίτησι διαδοχικώς δύο Αρχιεπισκόπους της: τον Ιάκωδο και τον διάδοχό του, Σπυρίδωνα.

• Ο πρώτος, ήταν ο επικρατέστερος για οικουμενικός πατριάρχης, αλλά οι Τούρκοι τον απέκλεισαν, χάριν του Βαρθολομαίου. Φαίνεται όμως ότι ο Βαρθολομαίος έφερε βαρέως την υπεροχήν πού διεπιστώθη να διαθέτει ο Ιάκωβος απέναντι του ως υποψήφιος του οικουμενικού θρόνου. Επί πλέον δεν ανεχόταν την ισχυρή του προσωπικότητα καί κάποιες ενέργειές του υπέρ των επιδιώξεων της Ελλάδος. Με διάφορες λοιπόν μεθοδεύσεις, τον εξηνάγκασε να παραιτηθή (1996).

• Ομως, ό νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, Σπυρίδων, διέψευσε τις προσδοκίες του Βαρθολομαίου. Αντί να αναπτύξη δράσιν υπέρ του κοσμοπολιτισμού της «Νέας Εποχής», ο Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων ανέλαβε προσπάθειαν διατηρήσεως της ελληνικής συνειδήσεως των ομογενών και συμπήξεως ενός πραγματικού, ισχυρού και δραστηρίου «ελληνικού λόμπυ». Σ' αυτήν την προσπάθεια: Επέτυχε την συνένωσιν των διαφόρων ομογενειακών κινήσεων σε μία ενιαία κίνησι την Hellenic American Leaders Organisation (HALO).

• Είχεν επίσης δυναμική παρουσία στο Συμβούλιον Αποδήμου Ελληνισμού.

• Επέτυχε να γίνη σύμβουλος του' προέδρου Κλίντον καί έκανε πολλά για την δικαίαν επίλυσιν του Κυπριακού, ενώ κατήγγειλε και την καταπίεσιν του Οικουμενικού Πατριαρχείου από τους Τούρκους.

Το αποτέλεσμα ήταν ο πατριάρχης Βαρθολομαίος να τον καταγγείλη "επί ελληνισμώ" και να τον υποχρεώση εις παραίτησιν το 1999 (στοιχεία από το "Η Μοναξιά ενός Ασυμβίβαστου» της κας Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη).

Λίγο έλειψε να "παραιτήση" και τον τρίτον κατά σειράν Αρχιεπίσκοπον Αμερικής, τον Δημήτριον, όταν αυτός, μετέχων της «συνόδου» που τον Απρίλιο του 2004 συνεκάλεσε ο Βαρθολομαίος για να επιβάλη επιτίμιον α-κοινωνησίας στον Αρχιεπίσκοπον Ελλάδος, διεφώνησε. Τότε ό Βαρθολομαϊος του είπε ότι αν δεν του αρέση, να απέλθη -εννοώντας βεβαίως όχι μόνον από την «σύνοδον» αλλά και από την Αρχιεπισκοπήν!


Οχι Εθναρχία

Πρέπει να σημειωθή ότι ο Βαρθολομαίος εφαρμόζει πολιτικήν αφελληνισμοϋ των ομογενών μας Βορείου και Νοτίου Αμερικής, ιδίως των ΗΠΑ. Παραδείγματα αυτής της πολιτικής:

• Το 2000, μετά την απομάκρυσιν του Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος, συνήλθε "κληρικολαϊκό συνέδριο» της ομογενείας εις Φιλαδέλφειαν των ΗΠΑ. Σ' αυτό, κατ' εντολήν Βαρθολομαίου, χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικώς η αγγλική γλώσσα, ενώ ή ελληνική εξοβελίσθηκε εντελώς. Ακόμη και στην λειτουργία πού ετελέσθη στο ναό του Αγίου Γεωργίου χρησιμοποιήθηκε μόνον η αγγλική. Σ' αυτήν την γλώσσα εψάλη και το «Τη Υπερμάχω»!!

• Η Αρχιεπισκοπή επικοινωνεί πλέον με τις κοινότητες των ομογενών μόνον εις την αγγλική.

• Ο Βαρθολομαίος έπαυσε να στέλνη, όπως γινόταν ανέκαθεν, τους αποφοίτους της ιερατικής σχολής Βοστώνης στην Ελλάδα προς μετεκπαίδευσιν, και αρνήθηκε την αποστολήν διδασκάλων από την Ελλάδα για την ομογένεια. Αυτό, παρ' όλον ότι οι κληρικοί και οι διδάσκαλοι της Αρχιεπισκοπής πληρώνονται από την Ελλάδα.

Με αυτές και άλλες ενέργειες και εντολές του Βαρθολομαίου, η ελληνορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής παραιτήθηκε από την εθναρχική αποστολή της, με το επιχείρημα ότι δήθεν «για την Ορθοδοξία δεν υπάρχουν έθνη». Ετσι, διελύθη το «ελληνικόν λόμπυ» των ΗΠΑ επ' ωφελεία της Τουρκίας, οι φίλοι της οποίας αλωνίζουν πλέον άνευ αντιστάσεως.


Υπάρχουν και άλλα:

• Οι ομογενείς της Αμερικής κάνουν υψηλές χορηγίες προς το οικουμενικό πατριαρχείο. Ο Βαρθολομαίος διαθέτει ένα μέρος αυτών των χρημάτων προς ίδρυσιν εδρών... Τουρκικών Σπουδών (!) στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ! Ενα άλλο μέρος διαθέτει για την θαλαμηγό του! (καταγγελία του κ. Νεοκλή Σαρρή).

Οι ως άνω και άλλες παρόμοιες ενέργειες και η όλη τακτική του Βαρθολομαίου επέφεραν τον διχασμό των εν Αμερική Ορθοδόξων, όπου ήδη αναπτύσσεται κίνησις προς ίδρυσιν Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αμερικής που θα είναι ανεξάρτητη από το πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.