Αρχιεπισκόπου Αμερικής Σπυρίδωνος
γράμμα προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο
περί πληρώσεως επισκοπών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής

( 22 Οκτωβρίου 1998 )


Ἀριθμ. Πρωτ. 203/98

Τῇ Αὐτοῦ Θειοτάτῃ Παναγιότητι
τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριάρχῃ
κυρίῳ μοι κυρίῳ Βαρθολομαίῳ,

προσκυνητῶς.

Παναγιώτατε καί θειότατε Πάτερ καί Δέσποτα,

Εὐλαβῶς γνωρίζω τῇ Ὑμετέρᾳ σεπτῇ Κορυφῇ τἀκόλουθα:

Ὡς ἐπανειλημμένως ὑπέβαλον τῇ Μητρί Ἐκκλησίᾳ, ὁ τρόπος πληρώσεως τῶν ἐν τῇ Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῇ Ἀμερικῆς κενῶν ἐπισκοπικῶν ἑδρῶν συνδέεται ἄρρηκτα πρός τό θέμα τοῦ ὑπό μελέτην νέου Συντάγματος τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς καί ἔτι περισσότερον πρός τήν διασφάλισιν τῆς ἐσαεί κανονικῆς ἐξαρτήσεως τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς ἐκ τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, ἅτε δή τῆς ἐξαρτήσεως ταύτης -ὡς ἔγραφον ἐν τῷ ὑπ’ ἀρ. 147/97 καί ἀπό 28ης Αὐγούστου 1997 ὑποβληθέντι τῇ Μητρί Ἐκκλησίᾳ ὑπομνήματι- οὔσης σημαντικωτάτης οὐ μόνον διά λόγους κανονικούς καί ἱστορικούς, ἀλλά καί κυρίως καί προ παντός πρός διάσωσιν ἤ μᾶλλον ἀποκατάστασιν τῆς γνησίας μορφῆς τῆς Ὀρθοδοξίας ἐν Ἀμερικῇ, ἀπό πολλοῦ ἤδη παραποιηθείσης λόγῳ τῆς ἰσχυροτάτης προτεσταντικο-ἀμερικανικῆς ἐπιδράσεως ἐφ’ ὅλης τῆς ἐνταῦθα ὀρθοδόξου ἡμῶν πραγματικότητος.

Ὁ εὐλαβῶς ὑποσημειούμενος φρονεῖ ταπεινῶς, ὡς ὑπέβαλε τῇ Μητρί Ἐκκλησίᾳ καί προφορικῶς κατά τήν τελευταίαν παραχωρηθεῖσαν αὐτῷ ἀκρόασιν παρά τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τῶν Ἐπαρχιῶν τοῦ Θρόνου τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ., ὅτι ἡ διασφάλισις τῆς ἐσαεί κανονικῆς ἐξαρτήσεως τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς ἐκ τῆς Μητρός Ἐκκλησίας δέν δύναται ἵνα βασισθῇ ἐπί τοῦ νῦν ἰσχύοντος ἐνταῦθα συνοδικοῦ συστήματος, καθότι ἡ Σύνοδος αὕτη, διά τῆς τυχόν ἐκλογῆς νέων ἐπαρχιούχων ἐπισκόπων, ἀπαρτισθήσεται ἐν τῷ ἐγγυτάτῳ μέλλοντι ἐκ κληρικῶν ἐκπαιδευθέντων ἄνευ τῆς ἰδέας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας καί ἐχόντων χαλαράς μόνον πρός αὐτήν σχέσεις.

Κατά τήν ταπεινήν ἄποψιν τοῦ γράφοντος, ἡ ὡς ἄνω κανονική ἐσαεί ἐξάρτισις διασφαλισθήσεται κάλλιον διά τοῦ διπλασιασμοῦ τοῦ σημερινοῦ ἀριθμοῦ τῶν βοηθῶν Ἐπισκόπων καί ἀναθέσεως αὐτοῖς τῶν ἑκασταχοῦ νέων Ἀρχιεπισκοπικῶν περιφερειῶν.

Τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως ἀποκειμένης τῇ Μητρί Ἐκκλησίᾳ, ὁ γράφων ὑποβάλλει τήν ταπεινήν υἱϊκήν παράκλησιν, ὅπως εἰ δυνατόν δοθῶσιν αὐτῷ σαφεῖς κατά τό μᾶλλον ἤ ἦττον ὁδηγίαι ὡς πρός τόν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τούτου, ἤτοι τῆς πληρώσεως τῶν κενῶν ἐπισκοπικῶν ἑδρῶν δι’ ἐπαρχιούχων ἐπισκόπων, ἤ διά βοηθῶν ἐπισκόπων προταθησομένων τῇ Μητρί Ἐκκλησίᾳ ὑπό τοῦ γράφοντος καί διορισθησομένων ἀκολούθως ὡς ἀρχιερατικῶν ἐπιτρόπων ἐν ταῖς εἰρημέναις ἐπισκοπαῖς.

Ταῦτα ὐποβάλλων τῇ Ὑμετέρᾳ προσκυνητῇ Παναγιότητι καί ἐκ προοιμίου εὐχαριστῶν ἐπί πάσῃ παρασχεθησομένῃ μοι ἐνδείξει ὡς πρός τό τουντεῦθεν ἐν προκειμένῳ πρακτέον, κατασπάζομαι εὐλαβῶς τήν τιμίαν τε καί χαριτόβρυτον Αὐτῆς δεξιάν καί ὑποδιατελῶ,

ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ τῇ 22ᾳ Ὀκτωβρίου 1998,

[ χειρογράφως:

μετά βαθυτάτου σεβασμοῦ

καί υἱϊκῆς ἀφθίτου εὐγνωμοσύνης, ]

[ ὑπογραφή ]

(   ὁ Ἀμερικῆς Σπυρίδων )