Αρχιεπισκόπου Αμερικής Σπυρίδωνος
γράμμα προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο
περί του πρεσβυτέρου Αντωνίου Εξηνταβελώνη (Nicklas)

( 28 Αυγούστου 1997 )


Ἀριθμ. Πρωτ. 142/97

Τῇ Αὐτοῦ Θειοτάτῃ Παναγιότητι
τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριάρχῃ
κυρίῳ μοι κυρίῳ Βαρθολομαίῳ,

προσκυνητῶς.

Παναγιώτατε καί θειότατε Πάτερ καί Δέσποτα,

Εὐλαβῶς καθυποβάλλω τῇ Ὑμετέρᾳ σεπτῇ Κορυφῇ τά τῆς περιπτώσεως τοῦ ἐν Lexington (MA) εὐδοκίμως διακονοῦντος αἰδεσιμολογιωτάτου πρεσβυτέρου κ. Ἀντωνίου Ἑξηνταβελώνη (Nicklas), ἐπισκεφθέντος πρό μηνῶν τό σεπτόν Κέντρον καί δεκτοῦ ὑπ’ Αὐτῆς γενομένου μετά πολλῆς πατρικῆς στοργῆς.

Ὁ εἰρημένος κληρικός, στερηθείς πρό διετίας τῆς ἀναιτίως ἐγκαταλειψάσης αὐτόν συνεύνου Donna καί πατήρ ἑνός ἀνηλίκου τέκνου ὑπάρχων, ᾐτήσατο δι’ ἀλληλογραφίας (συνημ. 1), ἀλλά καί κατά τήν πρό μηνῶν συνάντησιν αὐτοῦ μετά τοῦ Ἀρχιεπισκόπου (συνημ. 2), τήν εὐλογίαν τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἔλθῃ εἰς δευτέρου γάμου κοινωνίαν μετά τινος ὀρθοδόξου πιστῆς, βουλομένης καί δυναμένης ἵν’ ἀναλάβῃ τήν μέριμναν τοῦ τέκνου καί τοῦ οἴκου αὐτοῦ.

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος προσεπάθησεν ὅπως ἐξηγήσῃ τῷ κληρικῷ τούτῳ, ὅτι, παρά τάς σχετικάς θετικάς εἰσηγήσεις τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Βοστώνης κ. Μεθοδίου (συνημ. 3) καί τοῦ Προέδρου τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, αἰδεσιμολογιωτάτου πρωτοπρεσβυτέρου κ. Ἀλκιβιάδου Καλυβοπούλου (συνημ. 4), ἡ περίπτωσις αὐτοῦ χρῄζει ἰδιαιτέρας ὅλως ἐξετάσεως καί ἴσως ἤθελεν εἶσθαι σκόπιμον ὅπως αὕτη συνεξετασθῇ μετ’ ἄλλων παρομοίων περιπτώσεων δεκάδος περίπου κληρικῶν ἡμῶν. Ὁ συνομιλητής ὑπεστήριξε τό ἀντίθετον, λέγων ὅτι, κατά τήν σεπτήν γνώμην τῆς Ὑμετέρας προσκυνητῆς Παναγιότητος, ἡ περίπτωσις αὐτοῦ ἤθελε τύχει εὐνοϊκωτέρας ἐξετάσεως, ἐάν ὑπεβάλετο ταχέως τε καί κεχωρισμένως. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὑπεσχέθη αὐτῷ, ὅτι ἤθελεν ὑποβάλει τά τῆς περιπτώσεως αὐτοῦ τῇ Μητρί Ἐκκλησίᾳ.

Πρός τούτοις ὁ κληρικός οὗτος προέβη πρότριτα καί εἰς σχετικήν ἐπίσημον ἀνακοίνωσιν πρός τό συμβούλιον τῆς ἐνορίας αὐτοῦ, καθ’ ἥν, εὐλογίαις τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς, θέλει ἐντός διμήνου ἔλθη εἰς δευτέρου γάμου κοινωνίαν (συνημ. 5) μετά τινος διεζευγμένης ὀρθοδόξου πιστῆς, ἀνηκούσης ἄλλῃ τινι πλησιοχώρῳ ἐνορίᾳ. Ἐν συνεχείᾳ τό Ἐνοριακόν Συμβούλιον συνέταξε σχετικόν ἐγκύκλιον πρός τούς ἐνορίτας γράμμα (συνημ. 6), οὗτινος ἡ ἀποστολή δέν ἐπετράπη ὅμως ὑπό τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Βοστώνης κ. Μεθοδίου.

Κατά τήν ταπεινήν τοῦ γράφοντος γνώμην ἡ τυχόν εὐνοϊκή ἐξέτασις τῆς αἰτήσεως τοῦ ὡς ἀνω κληρικοῦ θέλει ἀποτελέσει προηγούμενον, μιμηθησόμενον πάραυτα ὑπό πλειόνων κληρικῶν ἡμῶν εὑρισκομένων ἐν τῇ αὐτῇ κατά τό μᾶλλον ἤ ἧττον οἰκογενειακῇ καταστάσει.

Ταῦτα ἐν εὐλαβείᾳ καθυποβάλλων τῇ Ὑμετέρᾳ προσκυνητῇ μοι Παναγιότητι, τάς θεοπειθεῖς δέ Αὐτῆς εὐχάς καί εὐλογίας ταπεινῶς ἐξαιτούμενος, κατασπάζομαι τήν τιμίαν τε καί χαριτόβρυτον Αὐτῆς δεξιάν καί ὑποδιατελῶ,

ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ τῇ 28ῃ Αὐγούστου 1997,

[ χειρογράφως:

μετά βαθυτάτου σεβασμοῦ

καί υἱϊκῆς ἀφθίτου εὐγνωμοσύνης, ]

[ ὑπογραφή ]

(   ὁ Ἀμερικῆς Σπυρίδων )