Μητροπολίτη Ιταλίας Σπυρίδωνος
γράμμα προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο
για την υπαγωγή της ενορίας του Montaner
στην Ι. Μητρόπολη Ιταλίας

( 21 Ιουλίου 1996 )


Ἀρ. Πρωτ. 335/96

Τῇ Αὐτοῦ Θειοτάτῃ Παναγιότητι
τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριάρχῃ
κυρίῳ μοι κυρίῳ Βαρθολομαίῳ,

προσκυνητῶς.

Παναγιώτατε καί θειότατε Πάτερ καί Δέσποτα,

Εὐλαβῶς ὑποβάλλω τῇ Ὑμετέρᾳ σεπτῇ Κορυφῇ, ὅτι ἡ ἐν Montaner ὀρθόδοξος ἐνορία τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου, ὑπαγομένη μέχρι πρὸ διετίας τῇ ἐν Πολωνίᾳ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ, ἐξέφρασε δι’ εὐλαβοῦς αὐτῆς αἰτήσεως, ὑποβληθείσης κατὰ Δεκέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους, ὅπως ὅ τε ἱερεὺς καὶ οἱ πιστοὶ αὐτῆς ὑπαχθῶσι κανονικῶς τῇ Ἱερᾷ Μητροπόλει Ἰταλίας.

Αἱ πάραυτα μετὰ τῆς ἐνορίας ταύτης ἀρξάμεναι συνεννοήσεις εἶχον ὡς ἀντικείμενον τὰ περιουσιακὰ αὐτῆς στοιχεῖα, ἤτοι ναὸν εὐμεγέθη καὶ παραπλήσιον εὐρύχωρον κτίσμα, καθὼς καὶ τὰ συσσωρευθέντα κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη χρέη αὐτῆς. Αἱ συζητήσεις αὗται ἔληξαν πρότριτα διὰ συμφωνίας, καθ’ ἣν ἅπασα ἡ κινητή τε καὶ ἀκίνητος ἐνορίακὴ περιουσία, ἤτοι ὁ ναὸς καὶ τὰ περὶ αὐτόν, περιελεύσεται τῇ Ἱερᾷ Μητροπόλει, ὡς παρεχούσῃ μείζονα ἐγγύησιν ὑπὲρ τῆς ἐπιβιώσεως καὶ ὁμαλῆς ἐν τῷ μέλλοντι λειτουργίας τῆς ἐνορίας. Ὡς πρὸς τὰ ἐνοριακά χρέη, τὸ μεγαλυτερον τούτων μέρος ἐξωφλήθη ἤδη κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, ἐπίκειται δὲ νῦν ἡ εἰς τὸ Ἰταλικὸν Δημόσιον καταβολὴ τοῦ ἐπὶ τῶν ὡς ἂνω ἀκινήτων φόρου ἰδιοκτησίας, ἤτοι ὀκτὼ ἑκατομμυρίων καὶ ὀκτακοσίων χιλιάδων λιρεττῶν (Lir. 8.800.000 ἢ $ 5.900 περίπου), ὁπότε καὶ ἡ ἐνορία θέλει ἀπαλλαγῆ πάσης ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ὑποχρεώσεως.

Ἡ ὀρθόδοξος αὕτη ἐνορία τοῦ Montaner, κωμοπόλεως κειμένης παρὰ τὴν πόλιν Treviso καὶ εἰς ἀπόστασιν πεντήκοντα (50) περίπου χιλιομέτρων ἀπὸ τῆς Βενετίας, ἱδρύθη ὑπὸ τοῦ Claudio (Bruno) Vettorazzo, τοῦ μετέπειτα καὶ ὡς “Ἐπισκόπου Ἀκυληΐας” φερομένου, ὑπήγετο δὲ ἀρχικῶς τῷ Σεβ. Μητροπολίτῃ Σουρὸζ κ. Ἀντωνίῳ, τῆς Ρωσσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, εἶτα Ἀσσυριακῇ τινι ἀντικανονικῇ Ἐκκλησίᾳ (Holy Apostolic Assyrian Church of the East) ἑδρευούσῃ ἐν Καλιφορνίᾳ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ τελικῶς τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ τῆς Πολωνίας. Ἡ ἐνορία αὕτη σύγκειται νῦν ἐκ τριακοσίων 300) περίπου ἰταλῶν καὶ ἐλαχίστων ἑλλήνων, ἀλβανῶν καὶ ἄλλων ὀρθοδόξων, ἔχει δὲ ὡς ἐφημέριον τὸν ὁσιολογιώτατον ἱερομόναχον Damiano Monterosso Δαμιανο Μοντεροσσο, ἄνδρα εὐπαίδευτον ἐκ Καλαβρίας τὴν καταγωγὴν ἕλκοντα.

Ἡ ἐνορία αὕτη διέκοψε πᾶσαν ἐπικοινωνίαν μετὰ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Πολωνίας μετὰ τὴν ἀποκάλυψιν σχεδίου τῆς ἐν λόγῳ Ἐκκλησίας πρὸς ἐκποίησιν τῆς ἐνοριακῆς περιουσίας καὶ ἰδίως μετὰ τὸ θλιβερὸν ἐπεισόδιον, ὅπερ κατὰ τὸ θέρος τοῦ 1994 προὐκάλεσεν ὁ τότε ἐφημέριος αὐτῆς ἱερομόναχος Fanurio (Lino) Vivan, συλληφθεὶς ἐπὶ διακινήσει ναρκωτικῶν καὶ φυλακισθείς.

Οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολίᾳ, ὅτι ἡ εἰς τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Ἰταλίας ὑπαγωγὴ τῆς ἐνορίας ταύτης, θεωρουμένης ὡς τὸ προπύργιον τῆς “ἰταλικῆς Ὀρθο δοξίας”, θέλει συντελέσει εἰς αὔξησιν τοῦ ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ γοήτρου τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, ἀναχαιτίσει δὲ ἅμα τὴν εἰς τὸν ἰταλικὸν χῶρον ἐπέκτασιν ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἀπὸ πολλοῦ ἐποφθαλμιωσῶν τὴν ἐνορίαν ταύτην.

Ὁ εὐλαβῶς ὑποσημειούμενος φρονεῖ ταπεινῶς, ὅτι ἡ ἐνορία αὕτη θὰ ἠδὺνατο νὰ ὑπαχθῇ τῇ Ἱερᾷ Μητροπόλει τῇ ἁπλῇ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας εὐλογίᾳ, ἅτε δὴ τῆς Ὀρθοδόξου Πολωνικῆς Ἐκκλησίας ἀντικανονικῶς ἐπεκτεινούσης τὴν δικαιοδοσίαν αὐτῆς ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ καὶ δὴ ἐπὶ μὴ πολωνῶν πιστῶν, τῆς ὀρθοδόξου δὲ ἐν Montaner παροικίας διακοψάσης ἀπὸ διετίας ἤδη πᾶσαν μετὰ τῆς Ἐκκλησίας ταύτης ἐπικοινωνίαν καὶ οὔσης ἔκτοτε πάντῃ ἀνεξαρτήτου.

Καὶ ἐπὶ τούτοις τὴν τιμίαν τε καὶ χαριτόβρυτον δεξιὰν τῆς Ὑμετέρας θεοτιμήτου Κορυφῆς εὐλαβῶς κατασπαζόμενος, τὰς θεοπειθεῖς δ’ Αὐτῆς πατρικὰς εὐχὰς καὶ εὐλογίας ταπεινῶς ἐξαιτούμενος, ὑποδιατελῶ,

ἐν Βενετίᾳ τῇ 21ῃ Ἰουλίου 1996,

[ χειρογράφως:

μετά βαθυτάτου σεβασμοῦ

καί υἱϊκῆς ἀφθίτου εὐγνωμοσύνης, ]

[ ὑπογραφή ]

(   ὁ Ἰταλίας Σπυρίδων )