ΟΜΙΛΙΑ
ΤΗΣ Α.Θ.Π. ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡXΟΥ κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΕΝ ΒΕΝΕΤΙΑι
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΝ ΒΥZΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΥZΑΝΤΙΝΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
( 2 Ἰουλίου 1995 )

Ἐλλογιμώτατε Καθηγητὰ κύριε Νικόλαε Παναγιωτάκη,
Διευθυντὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ τούτου Ἰνστιτούτου Βυζαντινῶν καὶ Μεταβυζαντινῶν Σπουδῶν καὶ πάντες οἱ ἐν αὐτῷ ἐργαζόμενοι καὶ σπουδάζοντες, εἰρήνη ἔστω ὑμῖν καὶ ἔλεος καὶ ἀγάπη παρὰ Θεοῦ.

Ἀσμένως λίαν ἡ ἡμετέρα Μετριότης καὶ οἱ σὺν ἡμῖν ἐπισκεπτόμεθα τὸ Ἵδρυμα τοῦτο. Πολλὰς δὲ ἀναγράφομεν καὶ ὁμολογοῦμεν τὰς εὐχαριστίας διὰ τε τὴν ὑποδοχήν καὶ διὰ τοὺς λόγους ὑμῶν, δηλωτικοὺς τῆς ὑμετέρας εὐγενείας, τῆς πρὸς τὸ πρόσωπον ἡμῶν εὐσεβοῦς διαθέσεως, τῆς πρὸς τὴν Μητέρα Ἁγίαν τοῦ Xριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν ἀφοσιώσεως, τῆς πρὸς τὸν ἐνταῦθα ποιμενάρχην Ἱερώτατον Μητροπολίτην Ἰταλίας καί φίλτατον ἐν Xριστῷ ἀδελφὸν κύριον Σπυρίδωνα ἐξιδιασμένης τιμῆς καὶ ἀγάπης. Εὐχαριστοῦντες καί ἀνταποδίδοντες, εὐλογοῦμεν ὑμᾶς, τοὺς οἰκείους ὑμῶν καὶ πάντας πατρικῶς καὶ εὐχόμεθα πλουσίαν τὴν χάριν τοῦ φωτοδότου Θεοῦ ἐφ' ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὸ ἔργον ὑμῶν.

Εὐνόητον ὅτι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης εὑρισκόμενος ἐνταῦθα, αἰσθάνεται οἰκεῖον τὸν τόπον καὶ οἰκογενεῖς ὑμᾶς τοὺς ἐν αὐτῷ ἐργαζομένους. Τοῦτο λόγοι ἱστορικῆς ἀκριβείας καὶ συνεπείας καὶ ἐκκλησιαστικῆς συνεχείας καὶ τάξεως ὑπαγορεύουσιν, ἔτι δὲ καὶ πατρικῆς στοργῆς καὶ μερίμνης. Εὐνόητον ἐπίσης, ὅτι στρέφει μετ' εὐγνωμοσύνης τὴν σκέψιν αὐτοῦ ὁ Πατριάρχης πρός πρόσωπα ἄξια τιμῆς καὶ σεβασμοῦ, ὡς οἱ ἀδελφοί Βελοῦδοι, ὁ Ἀνδρέας Μουστοξύδης, ὁ Κωνσταντῖνος Σάθας, ὁ Κωνσταντῖνος Μέρτζιος, ἡ Σοφία Ἀντωνιάδου, ὁ Μανοῦσος Μανούσακας καὶ τόσοι ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δι' ἐπιπόνου ἐρευνητικῆς δραστηριότητος καὶ ἀξιομιμήτου ἀφοσιώσεως ἐστερέωσαν καὶ ἀνέδειξαν τὸ Ἵδρυμα τοῦτο, οὕτινος καὶ ὑμεῖς προΐστασθε σήμερον, ἀγαπητὲ κύριε Καθηγητά.

Γνωρίζομεν τοὺς μόχθους ὑμῶν. Τιμῶμεν τοὺς καλοὺς ὑμῶν ἀγῶνας. Καὶ παρέχομεν τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι, προσβλέποντες εἰς τὴν μεγάλην ἀξίαν, σημασίαν καί ἐπικαιρότητα τοῦ ὑφ' ὑμᾶς Ἰνστιτούτου διὰ τήν Ἐκκλησίαν, τὸ Γένος καὶ τὴν Ἐπιστήμην, προσέτι δέ διὰ τὴν ἀναγκαίαν προαγωγὴν τῶν ἑλληνο-ἰταλικῶν σχέσεων, πρόθεσιν ἔχομεν, ὅπως καὶ ἀπὸ τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Xριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας στηρίξωμεν τό Ἵδρυμα τοῦτο καὶ ἐν τῷ μέλλοντι κατὰ δύναμιν. Εἴμεθα δὲ βέβαιοι, ὅτι πάντες ὑμεῖς, ἀμοιβαῖον σεβασμὸν καὶ ἀγαστὴν συνεργασίαν ἔχοντες, συνεχίζετε κατὰ πάντα ἀξίως τὸ ἔργον τῶν μεγαλωνύμων ποιμένων καὶ λογίων, οἵτινες διηκόνησαν τὴν ἐνταῦθα ὁμογένειαν ὑπὸ πολὺ δυσχερεστέρας περιστάσεις, περιποιήσαντες τιμὴν καὶ δόξαν τῇ τε Ὀρθοδοξίᾳ καὶ τῷ Γένει.

Εὐχαριστοῦντες καὶ αὖθις καὶ συγχαίροντες ὑμῖν διὰ τό πολύτιμον ἔργον ὑμῶν, ἀπονέμομεν ὑμῖν τὴν πατρικήν ἡμῶν εὐχὴν καὶ τὴν Πατριαρχικὴν εὐλογίαν καὶ εὐχόμεθα ὅπως ἔχητε φύλακα τὸν Ἅγιον Γεώργιον καὶ βοηθὸν ἐν παντὶ τὸν Πατέρα τῶν φώτων Θεὸν ἡμῶν.